|
SBayhan
|
 |
« : 23 Şubat 2008, 19:07:31 » |
|
DEPREM
Onyedi ağustos, saat üç onbeş
Derinden derine kükredi kara yer
Ne ay var gökte, ne de güneş
Sallandı, sallandı yarıldı kara yer.
Kısa sürdü amma sanki seneler
Kara yere girdi nice haneler
Yedi diye açıkladı rasathaneler
Eğildi, büküldü sarıldı kara yer.
Anne evladını göremez oldu
Evlat babasını bulamaz oldu
Sağ çıkan evine giremez oldu
İnledi, inletti karıldı kara yer.
Ne zengin ayırdı ne de fakiri
Ne makam tanıdı ne de fikiri
Ne çelik, ne demir, ne de bakırı
Evirdi, çevirdi devirdi kara yer.
Asker Sakınmaz
GÖNÜL YARASI
(17 Ağustos Depremzedelerine)
Bir gece yarısı kırıldı faylar...
Yıkıldı evler, eğildi dağlar,
Gidenler gitti, kalanlar ağlar.
Yaralar sarılıyor sarılacak dersen;
Tüm yaralar sarılır,
Gönül yarası ebedi kalır.
Adapazarı İzmit Yalova Gölcük...
Sönmüş ocaklar, binlerce göçük...
Ağlıyor analar, ağlıyor büyük küçük.
Yaralar sarılıyor sarılacak dersen;
Tüm yaralar sarılır,
Gönül yarası ebedi kalır.
Eller zincir, gönüller halka;
Sevgiler çağıl çağıl, dalga dalga;
Yardımlar geliyor, yaralı halka.
Yaralar sarılıyor sarılacak dersen;
Tüm yaralar sarılır,
Gönül yarası ebedi kalır.
Küçücük yavru oyuncağı elde,
Yıkıntılar içinde ağlıyor, annem nerde?
Dün gerçekti, şimdi hayallerde!
Yaralar sarılıyor, sarılacak dersen;
Tüm yaralar sarılır,
Gönül yarası ebedi kalır.
İbrahim Keskin
DEPREM
Gün : 17 Ağustos 1999
Saat : 03:02
İstanbul, tüm Marmara
Korkunç bir gürültüyle uyandı
Gün : 17 Ağustos 1999
Saat : 03:02
Binlerce can kendi kıyametine uyandı...
Of Allah'ım,
Anlatılmakla olmuyor,
Anlamazdım da görmeseydim gözlerimle...
17 Ağustos 1999 vakit öğleüzeri, İzmit'teyim
Çökmüş binalar, yerle bir,
Çaresiz bekleyiş bir yanda,
Her an varlığını hissettiren,
Egemen benim diyen,
ellerimizle yarattığımız kutsal
ne hikmetse görünmez oldu ortalıkta...
"Ne bekleyeceğim, ölümü bekliyorum" diyor bir kadın
Of Allah'ım of,
Yürek dayanmaz gördüklerime Gölcük'te
Sanmam farklı olsun yaşananlar,
Adapazarı, Düzce, Bolu, Avcılar'da
Tırnaklarıyla kazıyor yıkıntıyı bir baba,
Karısı, çocukları varmış enkaz altında.
Feryatlar yükseliyor bir yanda...
İnsanlar aç, susuz, perişan düşmüş Yalova yoluna
Bir an sandım ortasındayım savaşın,
Bosna'da, Kosova'da
Bağışla isyanımı
Dayanamıyorum Allah'ım...
Özcan Günergök
|
